Recordos da II Guerra Mundial (1/2)

Brest foi de sempre un importante punto da actividade militar francesa, debido á súa estratéxica situación xeográfica. Así é que nas dúas guerras mundiais foi fortemente atacado, sendo na última onde resultou destruído na súa práctica totalidade. Do Brest vello apenas quedan recordos ademais de fotos, unha igrexa, a de Saint Sauveur, e os restos dunha rúa, a de Saint-Malo.

Na II Guerra Mundial os alemáns chegaran a ocupar a cidade enteira, e foron os americanos quen destruiron toda a cidade para liberala da ocupación nazi. Logo de rematar a guerra, reconstruiuse a cidade enteira.

Ademais dos varios monumentos erixidos á axuda de Estados Unidos, ou aos mortos por Francia, hai tamén outros recordos, se cadra máis especiais. A min chamáronme a atención dous, e hoxe falarei do primeiro.
Read the rest of this entry »

Comentarios

O idioma

Era moi graciosa a barreira que supoñía o idioma nas primeiras semanas. Cando falábamos cos nosos compañeiros franceses, as frases non podía nter máis de catro palabras. Se seguíamos esta regra, os franceses entendíannos máis ou menos ben, pero se superábamos ese umbral, o máis probable é que a súa resposta fose unha mirada de estrañeza.

Fíxome moita gracia cando abrimos a conta de banco. Ao principio a encargada intentaba explicarse, e nós íamos entendendo, a pesar de que a min me custaba un esforzo grande. Pero pasada case unha hora de explicacións, eu estaba tan esgotado que non entendía nada, por simple que fose. Así que a señora acaboume dicindo, para firmar os documentos de apertura da conta, “Signature ici, ici et ici”. E iso entendino ben.

Read the rest of this entry »

Comentarios

Como chegar a Brest

Vou facer unha serie de entradas con información sobre Brest, intentando que os futuros erasmus que aquí veñan saiban algo desta cidade antes de chegar.

Empezo entón explicando como chegar á cidade.

Brest conta con aeroporto, sito en Guipavas, localidade próxima. Para chegar a Guipavas hai un servicio de buses, propio do aeroporto. Tamén existe a posibilidade de coller un taxi, aínda que pode resultar caro.

Read the rest of this entry »

Comments (1)

2 arrestations à Carnac

Unha cousa que non hai en Coruña, e que me gusta moito, é poñer noticias de periódico a pé de rúa, como as que aparecen na imaxe.

Titulares a pé de rúa

E hoxe, dous dos catro titulares que vexo a diario, facían referencia aos etarras arrestados. ¡Moi ben!

Comments (3)

A côté de l’église

Vivimos ao lado dunha igrexa. A semana pasada espertei escoitando cantar na igrexa, unha coral. E onte, mentres estábamos pola habitación, escoitamos un órgano. Foi así que decidín ir ata a igrexa para preguntarlle a alguén se hoxe domingo volverían a cantar na misa.

Read the rest of this entry »

Comments (2)

Unha nova asignatura

Hoxe asistimos por primeira vez a unha das asignaturas, Entreprise. Levamos aquí dende o día 4 de setembro, e as clases empezadas dende o 7. Pero todo ten a súa explicación…
Empezo por partes. Aquí en Francia, teñen o hábito de preparar o horario da semana que vén a finais da anterior. Cada semana cabe a posibilidade de que cambie o día e a hora de cada asignatura, o número de horas, o profesor e o edificio e aula onde se imparte. Si, todos eses cambios poden facelos cada semana. E iso reflíctese no horario.
Por outra parte, despois dos cambios de asignaturas que fixemos, do que xa falarei noutra ocasión, apareceron algunhas asignaturas que antes non tiñamos pensado facer. E esta foi unha delas. E por culpa destes cambios, xa se demorou o primeiro intento de asistir.
Este primeiro intento tivo lugar na aula indicada e na hora indicada no horario. Pero alí non había ninguén. Como o coordinador erasmus de aquí nos comentou que había algunhas asignaturas que daquela aínda non comezaran, pensamos que esta sería unha delas e non lle dimos máis importancia.
Á semana seguinte volvimos a intentar ir á asignatura, co mesmo resultado. Xa moscas, pois a maioría das asignaturas xa comezaran, preguntámoslle a un compañeiro e entendimos (ou crimos entender) que a asignatura non comezaba ata a primeira semana de outubro, así que quedou aprazado.
Na primeira semana de outubro, repetimos a xogada, deixando de ir a outra asignatura que nos coincidia en horario. E tampouco houbo ninguén. Decidimos preguntarlle a outro compañeiro, para ver que lle entendíamos a este. E resultou ser que as clases empezaron a mediados de setembro, e que se daban nunha clase distinta, porque á profesora non lle gustaba a que tiña asignada. E amablemente ofreceuse a esperarnos ao día seguinte, hoxe, para acompañarnos ao edificio concreto.
Alucinados, alí fomos. En canto puidemos fomos falar coa profesora, antes de que comezara a clase, para contarlle a nosa situación. Ao contarlle que eramos erasmus e que era a primeira vez que íamos a clase, porque non encontrabamos o edificio, ela quedou calada mirando, extrañada, tanto que eu pensei que non entendera. Pero o que dixo foi, totalmente sorprendida: “E agora como imos facer? Se hoxe é a última clase comigo, como imos facer con vós….” En fin, non foi moi alentadora a reacción.
Afortunadamente viñeron varios compañeiros de clase a botarnos un cable coa situación, e ofrecéronse a prestarnos os apuntes para que nos puxéramos ao día, explicaron mellor o que nós dicíamos, e cousas así.
Ao final quedamos na clase, e posiblemente teñamos un exame oral.
Voilà!

Hoxe asistimos por primeira vez a unha das asignaturas, Entreprise. Levamos aquí dende o día 4 de setembro, e as clases empezadas dende o 7. Pero todo ten a súa explicación…

Empezo por partes. Aquí en Francia, teñen o hábito de preparar o horario da semana que vén a finais da anterior. Cada semana cabe a posibilidade de que cambie o día e a hora de cada asignatura, o número de horas, o profesor e o edificio e aula onde se imparte. Si, todos eses cambios poden facelos cada semana.

Por outra parte, despois dos cambios de asignaturas que fixemos, do que xa falarei noutra ocasión, apareceron algunhas asignaturas que antes non tiñamos pensado facer. E esta foi unha delas. E por culpa destes cambios, xa se demorou o primeiro intento de asistir.

Read the rest of this entry »

Comments (3)

Pont Levé!

Hoxe, por estar un laboratorio da facultade en obras, non puidemos ter clase, polo que volvimos antes a casa. Collimos o bus coma de costume para cambiar de lado da cidade cruzando le Pont Recouvrance. Pero cando nos dimos conta, o bus levábanos por outro lado. Nin nos confundíramos de bus, nin tampouco de sentido.

Que remedio nos quedou máis que realaxarnos e desfrutar da viaxe. Pero así, de repente, aparecimos unha parada máis arriba da habitual: viñéramos dando un rodeo, por unha zona descoñecida. Algo tiña que pasar coa ponte, era a única explicación, ou obras, ou un accidente.

Ao baixarnos na parada, e ver a ponte ao lonxe, descubrimos a razón de tal rodeo: Le pont était levé! Que interesante ver a ponte levantada, sobre todo pola forma na que se levanta. Elevan un fragmento da ponte, mantendo a súa horizontalidade.

A razón de levantar a ponte foi o barco militar Thétis A 785, de 1986, orientado á experimentación de guerra de minas.

Read the rest of this entry »

Comments (4)

Prémiere Soirée Erasmus

Onte tivo lugar a primeira saída erasmus. Lucía e eu, acompañados polas dúas rumanas erasmus da nosa clase e outros rumanos amigos seus, fomos os primeiros en chegar. Pouco a pouco foi chegando máis xente ata que o bar estaba ateigado de erasmus: alemáns, rumanos, españois…

Falar cos erasmus é unha gran oportunidade para practicar o francés. Resulta que é moito máis fácil entender a un erasmus falar francés que a un francés falar francés, así que é un bo momento para atreverse a falar, porque gracias a iso cóllese soltura e incluso algo de confianza ao ver que se che entende. Ao final da noite foron aparecendo franceses e tamén falamos abondo con eles, entendéndonos sen demasiadas complicacións. Imos mellorando!

Respecto ao horario das saídas nocturnas, cabe destacar a diferencia completa aos hábitos españois. Mentres que na Coruña, e supoño que será igual en toda España, as saídas son dende as 12 ata as 4 ou 5, ou ata as 7 para os máis animados, aquí é entre as 9.30 ou 10, ata as 12.30 ou 1.

E xa para pechar, un último dato: está completamente prohibido fumar en todas partes. Lugares de traballo ou bares, o mesmo é. Que gozada. E non por iso están baleiros os sitios, para nada. O bar onde nós estivemos estaba completamente cheo, non cabía un palillo.

Comentarios

Inauguración

Ola!

Somos Lucía e Víctor, estudantes de informática, de erasmus en Brest, Francia, durante o curso 2009/10.

Pretendemos aquí facer un pequeno diario de viaxe, a modo de anecdotario, onde contar as nosas vivencias erasmus. E xa que estamos de inauguración, que mellor momento que este para contar algo.

Chegamos aquí o día 4 de este mes, despois dunha viaxe en tren de entre 14 e 15 horas. Valladolid-París, nocturno, e París-Brest. No Valladolid-París, inicialmente íamos ir en butaca. A sorpresa foi cando o revisor nos informou de que o noso vagón estaba avariado. Sen máis eplicación. E agora que, pensei, anda que como nos deixen fóra… Pois resulto que non, todo o contrario! Metéronnos en habitación con liteira, e aí pasamos a noite comodamente.

Despois, xa en París, estivemos esperando o tren destino Brest durante un par de horas: tempo suficiente para levar unha impresión ao ver a varios militares armados paseando. O resto da xente nin se inmutaba, e por suposto ao final non pasaba nada. Debe ser hábito aquí, polo nulo caso que lles fixeron na estación, e que no pouco tempo que levamos aquí, xa nos coincidiu unha ou dúas veces máis.

Todo iso foi no primeiro día. Dende entón adicámonos principalmente a coñecer un pouco a cidade, buscar cousas para as habitacións, como pratos, vasos, cubertería, etc., etc., facer a tarxeta de bus, localizar a facultade, o coordinador erasmus, a oficina de relacións internacionais…

Xa iremos contando máis cousas.

Saúdos!

Comentarios